Niet veel mensen weten wat vaginisme precies is. Tijd om daar verandering in te brengen, vindt Mieke (17) die er al een tijdje last van heeft. Aan Break Out! vertelt ze haar verhaal.

Het is nog maar kort geleden dat Mieke merkt dat haar vagina niet doet wat ze wilt. ‘Een half jaar geleden had ik mijn eerste echte vriendje. We wilden graag met elkaar naar bed, maar op de een of andere manier lukte het niet. We probeerden mijn vagina op te rekken met een vinger, maar zelfs die kreeg hij er niet in, laat staan dat zijn penis erin zou kunnen.’ Gelukkig maakte haar vriend er geen probleem van en Mieke ook niet. Ze gingen er allebei vanuit dat het later wel zou lukken.
Niet dus.‘Op een gegeven moment zei mijn vriend: ‘het lijkt wel alsof je op slot zit’. Toen moest ik ook denken aan mijn ongesteldheid; ik ben al vier jaar ongesteld, maar het is me nog nooit gelukt om een tampon in te brengen. Ik probeerde ‘m er op alle mogelijke manieren in te krijgen, maar het lukte gewoon niet. Daar baalde ik wel van. Al helemaal omdat ik van maandverband allergische uitslag krijg. Als mijn vriendinnen gingen zwemmen, ging ik dan ook niet mee.

Ik wilde hem zo graag mijn maagdelijkheid geven
De pijn die ze voelt als er iets in haar vagina komt, kan Mieke moeilijk beschrijven. ‘Doordat ik bang ben voor de pijn, span ik mijn vaginaspieren aan waardoor het nog meer pijn doet. Ik zit dan echt in een vicieuze cirkel.’
En Mieke wil niets liever dan die cirkel doorbreken. ‘We hadden het hartstikke leuk in bed, hoor. Ik bedoel: seks zonder ‘de daad’ is ook heel lekker. Maar ik had hem mijn maagdelijkheid zo graag willen geven. Dat vond ik best jammer. Mijn vriend probeerde me tijdens de seks te laten ontspannen door de tijd voor me te nemen en me rustig en lief toe te spreken. Maar het had geen effect. Uiteindelijk is het uitgegaan. Nee, niet doordat het penetreren niet lukte; we konden door omstandigheden niet meer met elkaar verder.’ Het probleem van de ontmaagding had ze dus even niet meer. Maar Mieke wilde wel weten wat er met haar aan de hand was.’
‘Uiteindelijk ben ik naar de huisarts gegaan en die verwees me door naar een gynaecoloog. Daar moest ik mijn onderkleren uit doen en werd ik onderzocht. Natuurlijk voelde ik me helemaal niet op mijn gemak zo in mijn blote kont. Maar ja. Ik moest in een stoel zitten met mijn benen in beugels en er werd een lamp op mijn vagina gezet. De gynaecoloog probeerde vervolgens een vinger in te brengen en drukte op bepaalde spieren. Het onderzoek duurde tien lange, lange minuten. De diagnose was meteen duidelijk: vaginisme.’

Ik zal dit overwinnen
Gelukkig heeft Mieke veel steun aan een forum voor vaginisme en ze krijgt er goeie tips. ‘Eentje kwam met het idee om liggend een tampon met glijmiddel in te brengen. Dus ik zette een rustig muziekje van Alicia Keys op, ging op bed liggen en… het lukte! Het was net een wereldwonder. Ik was zo blij! Inmiddels ben ik in twee maanden van liggend een tampon indoen, naar staand een tampon indoen gegaan. Dat klinkt lullig, maar het betekent heel veel voor me. Ik gebruik nu alleen nog maar tampons als ik ongesteld ben en het glijmiddel heb ik niet meer nodig.’

Stukje bij beetje gaat Mieke dus vooruit. Ook al weet ze al dat haar ontmaagding niet zonder problemen zal gaan. ‘Het zal in elk geval heel speciaal zijn. Want die eerste keer betekent dat ik mijn vaginisme heb overwonnen en de verkrachting beter achter me kan laten. Maar ik ga echt niet snel een jongen zoeken, omdat ik zo graag ontmaagd wil worden. ’t Komt vanzelf wel.’

Mieke is ervan overtuigd dat ze van haar probleem afkomt, maar ze vindt wel dat sommige mensen er te makkelijk over denken: ‘Die denken: een beetje oefenen en klaar. Maar zo gaat dat dus niet. Vaginisme kan echt een probleem zijn en het is belangrijk dat mensen dit weten. Je kunt er knap onzeker van worden. Het is echt balen als je het hebt.’