Sabine (26) heeft ruim twee jaar een relatie met Edwin (29).

"Hoewel ik vaginistisch ben, heb ik een fijn seksleven. Edwin en ik kunnen bij elkaar helemaal onszelf zijn. Het was vanaf het begin vertrouwd, we konden meteen al open over seks praten. Mijn probleem is alleen dat ik krampachtig reageer zodra het richting penetratie gaat. Dan spannen mijn spieren samen. Gelukkig kan Edwin er goed mee overweg. Het heeft ons seksleven juist intenser gemaakt. We masseren elkaar regelmatig, we knuffelen veel en bevredigen elkaar, daar zijn we heel goed in geworden. Mijn vriend houdt erg van seks en we nemen allebei het initiatief. Ik stimuleer ook de afwisseling. Dat we eens buiten in het bos vrijen, bijvoorbeeld. Ik raak wel opgewonden en klaarkomen lukt vrijwel altijd. Tijdens het vrijen kan ik me dus wel overgeven. Het is alsof ik dat laatste stukje voor mezelf bewaar. Natuurlijk voel ik dat er iets ontbreekt. Ik wil hem graag alles geven en dat kan ik niet. Edwin zou dat laatste stukje graag erbij willen, maar hij vindt ons seksleven zo ook goed. 

In mijn hele leven ben ik nog nooit volledig gepenetreerd. Als tiener was ik te serieus om met mijn vriendjes zo ver te gaan. In mijn vorige relatie wilde ik het wel, maar lukte het niet. Daar was mijn toenmalige vriend niet blij mee. In zijn ogen was alleen penetratie echte seks, de rest noemde hij 'spelen' en massage vond hij iets voor de fysiotherapeut. Ik miste de intimiteit bij hem. Eén keer heb ik echte penetratie geprobeerd. Met een paar glazen wijn op zal het wel lukken, dacht ik. Maar het deed zo veel pijn dat we moesten stoppen.

Ik ben ervoor bij een seksuoloog geweest. Die  begon mijn hele levensloop uit te spitten, maar ik weet dat daar geen oorzaak te vinden is. Ik heb geen nare seksuele ervaringen of misbruikverleden. Ik denk ook niet dat ik te nauw gebouwd ben. Volgens mij is mijn vaginisme het gevolg van faalangst. Ik leg te veel druk op mezelf en daardoor lukt het juist niet. Dat heb ik ook op andere gebieden: zo ben ik vier keer voor mijn rijexamen gezakt doordat de druk om te scoren te hoog was. Ik ben ook bij een psycholoog geweest. Die raadde me aan gewoon zo veel mogelijk te ontspannen. Soms oefen ik met een smalle vibrator, die eigenlijk voor anaal gebruik is. Dat gaat goed. Ik zou dat eigenlijk vaker moeten doen om te wennen.

Ik vind het vervelend dat ik vaginistisch ben, maar ik word er niet ongelukkig of onzeker van. Wel hoop ik dat ik er alsnog overheen groei. En anders moet ik het maar gewoon accepteren. Soms, als je iets loslaat, komt het vanzelf."